Vältesdag
Stupp, Häerzi an Hues: Wéi eng Kosenimm gëtt et op Lëtzebuergesch?
De 14. Februar, besser bekannt als Vältesdag, ass zënter Joerhonnerten den Dag vun de Verléiften. Wouhier kommen eigentlech eis Kosenimm? Vun „Häerzi“ iwwer „Schatzi“ bis bei „Mausi“ – d‘romantesch Vernidlechung huet eng laang Traditioun.
Vältesdag ass den Dag vun der Léift – Kosenimm kann een awer ëmmer benotzen Foto: Editpress/Hervé Montaigu
De 14. Februar ass Vältesdag. An dat scho säit laanger Zäit: Den Dag ass genannt nom Hellege Valentinus, deem säi Gedenkdag schonn zënter dem 5. Joerhonnert um 14. Februar gefeiert gëtt. Hie war ursprénglech och den Hellege vun de frësch bestuete Koppelen, déi dann och de 14. Februar an der Mass geseent goufen. Schonns am 14. Joerhonnert huet de Brauchtum sech e bësse verännert, sou datt och déi romantesch Léift ëmmer méi mam Vältes a sengem Dag verbonne gouf. Dëst warscheinlech ënner dem Afloss vun der „höfischer Liebe“, der „Minne“ oder och nach dem „amour courtois“, déi am Mëttelalter opkomm sinn.
Duerch déi – fir deen Ament – méi romantesch Attitüde gouf dunn och d’Sprooch anescht gebraucht: Net nëmmen ass de „roman courtois“ oder de „Minnesang“ als literaresch Gattung opkomm, an där d’Léift, d’Ritterlechkeet an d’Romantik eng speziell Roll haten, och de Sproochgebrauch huet sech verännert. Engersäits sinn aner Wierder geholl ginn oder de Bedeitungskontext huet sech verännert, anerersäits sinn awer och nei Wierder geschaf ginn. Et si virun allem vill Ofleedunge vu Wierder gemaach ginn, fir se ze vernidlechen.
